خدایا
خدایا منو جزء کدوم دسته از بنده هات تقسیم بندی میکنی ، خوبم ؟ بدم ؟ گیریم که بدم اما آق خدا گر فراق بنده از بد بندگیست گر تو با بد ، بد کنی پس فرق چیست ؟
كلمات كلیدی : دعا ، سخن روز ، بدی ،
خدایا منو جزء کدوم دسته از بنده هات تقسیم بندی میکنی ، خوبم ؟ بدم ؟ گیریم که بدم اما آق خدا گر فراق بنده از بد بندگیست گر تو با بد ، بد کنی پس فرق چیست ؟
كلمات كلیدی : دعا ، سخن روز ، بدی ،
امشب
كلمات كلیدی : دعا ، شب قدر ،
خدایا شب قدری دیگر در راه است ..
در انتظارش هستیم بی صبرانه.
سعادتم ده تا قدر این شب را اگر نمی دانستم..
بدانم تا عمرم به این جهانه.
خدایا اگر غروری دارم کاذبانه
به لطف دریاییت ببخش عاشقانه.
خدایا اگر دلی را شکستم ..یا دلم را شکستند..
عفو کن سخاوتمندانه.
خدایا دوست داشتنی را که در وجودم نهادی حفظ کن محافظانه.
در انتظارش هستیم بی صبرانه.
سعادتم ده تا قدر این شب را اگر نمی دانستم..
بدانم تا عمرم به این جهانه.
خدایا اگر غروری دارم کاذبانه
به لطف دریاییت ببخش عاشقانه.
خدایا اگر دلی را شکستم ..یا دلم را شکستند..
عفو کن سخاوتمندانه.
خدایا دوست داشتنی را که در وجودم نهادی حفظ کن محافظانه.
كلمات كلیدی : دعا ، شب قدر ،
آدم و خاک
كلمات كلیدی : آدم ، خاک ، دعا ،
سر تا پای خودم را كه خلاصه میكنم، میشوم قد یك كف دست خاك كه ممكن بود یك تكه آجر باشد توی دیوار یك خانه، یا یك قلوه سنگ روی شانه یك كوه، یا مشتی سنگریزه، تهته اقیانوس؛ یا حتی خاك یك گلدان باشد؛ خاك همین گلدان پشت پنجره.
یك كف دست خاك ممكن است هیچ وقت، هیچ اسمی نداشته باشد و تا همیشه، خاك باقی بماند، فقط خاك.
اما حالا یك كف دست خاك وجود دارد كه خدا به او اجازه داده نفس بكشد، ببیند، بشنود، بفهمد، جان داشته باشد. یك مشت خاك كه اجازه دارد عاشق بشود، انتخاب كند، عوض بشود، تغییر كند.
وای، خدای بزرگ! من چقدر خوشبختم. من همان خاك انتخاب شده هستم. همان خاكی كه با بقیه خاكها فرق میكند. من آن خاكی هستم كه توی دستهای خدا ورزیده شدهام و خدا از نفسش در آن دمیده. من آن خاك قیمتیام. حالا میفهمم چرا فرشتهها آنقدر حسودی شان شد.
اما اگر این خاك، این خاك برگزیده، خاكی كه اسم دارد، قشنگترین اسم دنیا را، خاكی كه نور چشمی و عزیز دُردانه خداست. اگر نتواند تغییر كند، اگر عوض نشود، اگر انتخاب نكند، اگر همین طور خاك باقی بماند، اگر آن آخر كه قرار است برگردد و خود جدیدش را تحویل خدا بدهد، سرش را بیندازد پایین و بگوید: یا لَیتَنی كُنت تُراباً. بگوید: ای كاش خاك بودم...
این وحشتناكترین جملهای است كه یك آدم میتواند بگوید. یعنی این كه حتی نتوانسته خاك باشد، چه برسد به آدم! یعنی این كه...
خدایا دستمان را بگیر و نیاور آن روزی را كه هیچ آدمی چنین بگوید.
یك كف دست خاك ممكن است هیچ وقت، هیچ اسمی نداشته باشد و تا همیشه، خاك باقی بماند، فقط خاك.
اما حالا یك كف دست خاك وجود دارد كه خدا به او اجازه داده نفس بكشد، ببیند، بشنود، بفهمد، جان داشته باشد. یك مشت خاك كه اجازه دارد عاشق بشود، انتخاب كند، عوض بشود، تغییر كند.
وای، خدای بزرگ! من چقدر خوشبختم. من همان خاك انتخاب شده هستم. همان خاكی كه با بقیه خاكها فرق میكند. من آن خاكی هستم كه توی دستهای خدا ورزیده شدهام و خدا از نفسش در آن دمیده. من آن خاك قیمتیام. حالا میفهمم چرا فرشتهها آنقدر حسودی شان شد.
اما اگر این خاك، این خاك برگزیده، خاكی كه اسم دارد، قشنگترین اسم دنیا را، خاكی كه نور چشمی و عزیز دُردانه خداست. اگر نتواند تغییر كند، اگر عوض نشود، اگر انتخاب نكند، اگر همین طور خاك باقی بماند، اگر آن آخر كه قرار است برگردد و خود جدیدش را تحویل خدا بدهد، سرش را بیندازد پایین و بگوید: یا لَیتَنی كُنت تُراباً. بگوید: ای كاش خاك بودم...
این وحشتناكترین جملهای است كه یك آدم میتواند بگوید. یعنی این كه حتی نتوانسته خاك باشد، چه برسد به آدم! یعنی این كه...
خدایا دستمان را بگیر و نیاور آن روزی را كه هیچ آدمی چنین بگوید.
كلمات كلیدی : آدم ، خاک ، دعا ،
| آمار وبلاگ |
- کل بازدید های سایت :
-
کل بارگزاریهای سایت :
- بازدید امروز :
- بازدید دیروز :
- بازدید این ماه :
- بازدید ماه قبل :
- تعداد نویسندگان :
- تعداد کل مطالب :
- آخرین بازدید :
- آخرین بروز رسانی :
- آمار ورودی های سایت :
| پروفایل مدیر |
| خوراك وبلاگ |
